ഇറോട്ടിക് കവികൾ

വെറുതേ ശ്ലോകംമാത്രം എഴുതിനടക്കുന്നവരെ കവികൾ എന്നു വിളിക്കാറില്ല. അല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഇവിടെ പലരേയും ഇറോട്ടിക് കവികൾ എന്നു വിളിക്കേണ്ടിവരുമായിരുന്നു.

അമരുകശതകത്തിലെ ഏതാനും ശ്ലോകങ്ങൾ ഇന്ദ്രവജ്രയിൽ മാറ്റിയെഴുതിയത് അഞ്ചുവർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പാണ്. സ്രഗ്ദ്ധര, ശാർദ്ദൂലവിക്രീഡിതം, കുസുമമഞ്ജരി തുടങ്ങിയ ദീർഘവൃത്തങ്ങളിലുള്ള ശ്ലോകങ്ങൾ ഒരുവരിയിൽ പതിനൊന്ന് അക്ഷരം മാത്രമുള്ള ഇന്ദ്രവജ്രയിൽ "പരിഭാഷ"പ്പെടുത്തുമ്പോൾ മൂലശ്ലോകത്തിലെ ആശയങ്ങളെല്ലാം ഉൾക്കൊള്ളിക്കാൻ സാധിക്കാത്തതിനാൽ ഈ മൊഴിമാറ്റങ്ങളെ പരിഭാഷ എന്നുവിളിക്കുന്നതിൽ പന്തികേടുണ്ട്.

എന്നാലും അക്കാദമികതാല്പര്യപ്രകാരം (!) രതിജന്യമായ മൂന്ന് ശ്ലോകങ്ങൾ താഴെച്ചേർക്കുന്നു. സംസ്കൃതശ്ലോകങ്ങൾക്ക് Umesh P Narendran രചിച്ച മലയാളപരിഭാഷയെ അധികരിച്ചാണ് ഞാൻ അവയെ ഇന്ദ്രവജ്രയിൽ ആക്കിയത്.

മൂലശ്ലോകം (വൃത്തം: ശാർദ്ദൂലവിക്രീഡിതം):

ഗാഢാലിംഗന വാമനീകൃത കുചപ്രോദ്ഭിന്നരോമോദ്ഗമാ
സാന്ദ്രസ്നേഹ രസാതിരേക വിഗളത് കാഞ്ചിപ്രദേശാംബരാ
"മാ മാ മാനദ മാതി മാമല"മിതി ക്ഷാമാക്ഷരോല്ലാപിനീ
സുപ്താ കിം നു മൃതാ നു കിം മനസി മേ ലീനാ വിലീനാ നു കിം

എന്റെ മൊഴിമാറ്റം (ഇന്ദ്രവജ്ര):

പേർത്തും പുണർന്നും മുലകൾ ഞെരുക്കി
കത്തുന്ന കാമം തുണിയൂരി മാറ്റി
"നിർത്തൂ" പറഞ്ഞിട്ടവൾ താഴെ വീണൂ
ചത്തോ, ശയിച്ചോ, ഹൃദയേ ലയിച്ചോ?

മൂലശ്ലോകം (ശാർദ്ദൂലവിക്രീഡിതം):

പുഷ്പോൽഭേദമവാപ്യ കേളിശയനാദ്ദൂരസ്ഥയാ ചുംബനേ
കാന്തേന സ്ഫുരിതാധരേണ നിഭൃതം ഭ്രൂസംജ്ഞയാ യാചിതേ
ആച്ഛാദ്യ സ്മിതപൂർണ്ണഗണ്ഡഫലകം ചേലാഞ്ചലേനാനനം
മന്ദാന്ദോളിതകുണ്ഡലസ്തബകയാ തമ്പ്യാ വിധൂതം ശിരഃ

എന്റെ മൊഴിമാറ്റം (ഇന്ദ്രവജ്ര):

തീണ്ടാരിയായോൾക്കൊരുമുത്തമേകാൻ
ചുണ്ടാലമർത്തിക്കൊതിയോടെനിൽക്കാൻ
കണ്ടാലുമീ ഞാൻ മിഴിയാൽ നടത്തും
കൊണ്ടാട്ടമെല്ലാം! മറയാതെ പെണ്ണേ!

മൂലശ്ലോകം (വൃത്തം: ശാർദ്ദൂലവിക്രീഡിതം):

ദൃഷ്ടഃ കാതരനേത്രയാ ചിരതരം ബദ്ധ്വാഞ്ജലിം യാചിതഃ
പശ്ചാദംശുകപല്ലവേ ച വിധൃതോ നിർവ്യാജമാലിംഗിതഃ
ഇത്യാക്ഷിപ്യ സമസ്തമേവമഘൃണോഗന്തും പ്രവൃത്തശ്ശഠഃ
പൂർവം പ്രാണപരിഗ്രഹോ ദയിതയാമുക്തസ്തതോ വല്ലഭഃ

എന്റെ മൊഴിമാറ്റം (ഇന്ദ്രവജ്ര):

ചങ്കും ചുവപ്പിച്ചു, കരം നമിച്ചൂ,
ചങ്കിന്നെ നന്നായ്ത്തഴുകീ, കുമാരീ!
പങ്കൻ ക്ഷണത്താൽത്തടിയൂരിയപ്പോൾ
മങ്കയ്ക്കു പുല്ലാണുയിരും പുമാനും.

(അമരുകശതകത്തിലെ എല്ലാ ശ്ലോകങ്ങളും ഇതുപോലെ മൊഴിമാറ്റണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു. അധികം പ്രോത്സാഹനം കിട്ടിയില്ല. 😃)

കഴിഞ്ഞു!

അമരുകശതകത്തിലെ എല്ലാ ശ്ലോകങ്ങളും ഉമേഷ് വ്യാഖ്യാനവും പരിഭാഷയും ചെയ്തുകഴിഞ്ഞു. അമരുകനെപ്പറ്റി കൂടുതൽ ഇവിടെ വായിക്കാം.

അമരുകശതകം തർജ്ജമ ക്ഷമയോടെ പൂർത്തിയാക്കിയ ഉമേഷിന് ക്ഷമ വൃത്തത്തിൽ എഴുതിയ ആശംസ. നനതതഗുരുവോടേഴിൽ നിന്നാൽ ക്ഷമ.

അമരുകശതകം സുന്ദരം, കാമിതം,
കരവിരുതൊഴുകും തർജ്ജമ, പ്രോജ്ജ്വലം!
ക്ഷമയൊടുമുഴുവൻ പൂർത്തിയാക്കും നരൻ
ഗുരുകുലഗുരുതാൻ വർമ്മ*യൊക്കും മഹാൻ!

*കേരളവർമ്മ വലിയകോയിത്തമ്പുരാൻ. ഇദ്ദേഹം അമരുകശതകം വിവർത്തനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. കേരളവർമ്മയുടെ വിവർത്തനങ്ങളും ഉമേഷ് മുകളിലെ ലിങ്കിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

ഇനിയെന്തു ജീവിതം!

അമരുകശതകത്തിലെ എഴുപതാം ശ്ലോകത്തിന്റെ പാരഡിയാണ്. ഉമേഷിന്റെ വക മറ്റു ശ്ലോകങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനവും പരിഭാഷയും ഇവിടെ കാണാം.

അമരുകനെപ്പറ്റി കൂടുതൽ ഇവിടെ വായിക്കാം.

മൂലശ്ലോകം (വൃത്തം: ശാർദ്ദൂലവിക്രീഡിതം):

ദൃഷ്ടഃ കാതരനേത്രയാ ചിരതരം ബദ്ധ്വാഞ്ജലിം യാചിതഃ
പശ്ചാദംശുകപല്ലവേ ച വിധൃതോ നിർവ്യാജമാലിംഗിതഃ
ഇത്യാക്ഷിപ്യ സമസ്തമേവമഘൃണോഗന്തും പ്രവൃത്തശ്ശഠഃ
പൂർവം പ്രാണപരിഗ്രഹോ ദയിതയാമുക്തസ്തതോ വല്ലഭഃ

ഉമേഷിന്റെ പരിഭാഷ (വൃത്തം: ശാർദ്ദൂലവിക്രീഡിതം):

കത്തും ഹൃത്തൊടു നോക്കിയേറെ സമയം, കൈ കൂപ്പി യാചിയ്ക്കയായ്,
വസ്ത്രാഗ്രം പിടി വിട്ടിടാതെയവൾ നിർവ്യാജം പുണർന്നീടിനാൾ,
നിർദ്ദാക്ഷിണ്യമിതൊക്കെ വിട്ടു ചതിയൻ പോകാൻ തുനിഞ്ഞീടവേ
മുക്തം പ്രാണനിലാദ്യമാഗ്രഹമവൾ, ക്കക്കാന്തനിൽ പിന്നെയും.

ഇന്ദ്രവജ്രയിലുള്ള എന്റെ പരിഭാഷ/പാരഡി/ട്രോൾ:

ചങ്കും ജ്വലിപ്പിച്ചു, കരം നമിച്ചൂ,
വങ്കന്റെ മുണ്ടേൽ ചെറുതായ് പിടിച്ചൂ
പങ്കൻ പതുക്കെത്തടിയൂരിയപ്പോൾ
മങ്കയ്ക്കു വേണ്ടാ, ഉയിരും പുമാനും.

പാഠഭേദം (2026):

ചങ്കും ചുവപ്പിച്ചു, കരം നമിച്ചൂ,
ചങ്കിന്നെ നന്നായ്ത്തഴുകീ, കുമാരീ!
പങ്കൻ ക്ഷണത്താൽത്തടിയൂരിയപ്പോൾ
മങ്കയ്ക്കു പുല്ലാണുയിരും പുമാനും.

ഹൃദയേ ലയിച്ചോ?

അമരുകശതകത്തിലെ മുപ്പത്തഞ്ചാം ശ്ലോകത്തിന്റെ പാരഡിയാണ്. ഉമേഷിന്റെ വക മറ്റു ശ്ലോകങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനവും പരിഭാഷയും ഇവിടെ കാണാം.

അമരുകനെപ്പറ്റി കൂടുതൽ ഇവിടെ വായിക്കാം.

മൂലശ്ലോകം (വൃത്തം: ശാർദ്ദൂലവിക്രീഡിതം):

ഗാഢാലിംഗന വാമനീകൃത കുചപ്രോദ്ഭിന്നരോമോദ്ഗമാ
സാന്ദ്രസ്നേഹ രസാതിരേക വിഗളത് കാഞ്ചിപ്രദേശാംബരാ
"മാ മാ മാനദ മാതി മാമല"മിതി ക്ഷാമാക്ഷരോല്ലാപിനീ
സുപ്താ കിം നു മൃതാ നു കിം മനസി മേ ലീനാ വിലീനാ നു കിം

ഉമേഷിന്റെ പരിഭാഷ (വൃത്തം: കുസുമമഞ്ജരി):

ഉന്നതസ്തനമമർന്നു പോം പടി പുണർന്നു കോൾമയിരണിഞ്ഞവൾ
തന്നരയ്ക്കു തുണിയൂർന്നു പോയ വിധമന്നു കാമരസമാർന്നുമേ
ഇന്നു വേണ്ടിനി, നിറുത്തു, വെന്നിഹ തളർന്നു ചൊന്ന സതിയെങ്ങു താൻ?
വന്നുവോ മൃതി? യുറങ്ങിയോ? ഹൃദിയലിഞ്ഞുവോ? ഉരുകി മാഞ്ഞുവോ?

ഇന്ദ്രവജ്രയിലുള്ള എന്റെ പരിഭാഷ/പാരഡി/ട്രോൾ:

പേർത്തും പുണർന്നും മുലകൾ ഞെരുക്കി
കത്തുന്ന കാമം തുണിയൂരി മാറ്റി
"നിർത്തൂ" പറഞ്ഞിട്ടവൾ താഴെ വീണൂ
ചത്തോ, ശയിച്ചോ, ഹൃദയേ ലയിച്ചോ?

പോകാത്തതെന്തീ ഗതികെട്ട ജീവൻ?

അമരുകശതകത്തിലെ മുപ്പത്തൊന്നാം ശ്ലോകത്തിന്റെ പാരഡിയാണ്. ഉമേഷിന്റെ വക മറ്റു ശ്ലോകങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനവും പരിഭാഷയും ഇവിടെ കാണാം.

അമരുകനെപ്പറ്റി കൂടുതൽ ഇവിടെ വായിക്കാം.

മൂലശ്ലോകം (വൃത്തം: ശാർദ്ദൂലവിക്രീഡിതം):

പ്രസ്ഥാനം വലയൈഃ കൃതം പ്രിയസഖൈരസ്രൈരജസ്രം ഗതം
ധൃത്യാ ന ക്ഷണമാസ്ഥിതം വ്യവസിതം ചിത്തേന ഗന്തും പുരഃ
യാതും നിശ്ചിതചേതസി പ്രിയതമേ സർവ്വൈസ്സമം പ്രസ്ഥിതം
ഗന്തവ്യേ സതി ജീവിത പ്രിയസുഹൃത്സാർത്ഥഃ കിമുത്സൃജ്യതേ

ഉമേഷിന്റെ പരിഭാഷ (വൃത്തം: ശാർദ്ദൂലവിക്രീഡിതം):

പോയീ കങ്കണമൊക്കെയൂരി, യിടതൂർന്നീടാതെ കണ്ണീരുമേ,
ധൈര്യം പോയി മനസ്സിൽ നിന്നു, മനവും പോകുന്നു വല്ലേടവും,
പ്രേയാൻ പോവതിനായ് തുനിഞ്ഞ സമയത്തെല്ലാരുമൊന്നിച്ചു പോയ്,
നീയെൻ ജീവിതമേ, സഖാക്കളിവരൊത്തെന്താണു പോകാത്തതും?

ഇന്ദ്രവജ്രയിലുള്ള എന്റെ പരിഭാഷ/പാരഡി/ട്രോൾ:

സ്നേഹത്തിലായോനകലുന്ന നേരം
പോയിത്തുലഞ്ഞൂ വള, കണ്ണുനീരും
ചങ്കൂറ്റവും പോയ്, മനസും ഗമിച്ചൂ
പോകാത്തതെന്തീ ഗതികെട്ട ജീവൻ?

ഡയലോഗു മാത്രം!

അമരുകശതകത്തിലെ മുപ്പത്തൊമ്പതാം ശ്ലോകത്തിന്റെ പാരഡിയാണ്. ഉമേഷിന്റെ വക മറ്റു ശ്ലോകങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനവും പരിഭാഷയും ഇവിടെ കാണാം.

അമരുകനെപ്പറ്റി കൂടുതൽ ഇവിടെ വായിക്കാം.

മൂലശ്ലോകം (വൃത്തം: ഹരിണി):

ചിരവിരഹിണോരുത്കണ്ഠാർത്ത്യാ ശ്ലഥീകൃതഗാത്രയോർ-
നവമിവ ജഗജ്ജാതം ഭൂയശ്ചിരാദഭിനന്ദതോഃ
കഥമപി ദിനേ ദീർഘേ യാതേ നിശാമധിരൂഢയോഃ
പ്രസരതി കഥാ ബഹ്വീ യുനോര്യഥാ ന തഥാ രതിഃ

ഉമേഷിന്റെ പരിഭാഷ (വൃത്തം: ഹരിണി):

ഇതുവരെയകന്നേറെക്കാലം കഴിഞ്ഞൊരുമിച്ചവർ,
പുതിയൊരുലകം കാണും മട്ടിൽ, തളർന്ന വപുസ്സുമായ്,
കൊതിയൊടു പകൽ തള്ളീ, രാവായ്, ഒടുക്കമടുക്കവേ
രതിയിലുമവർക്കിഷ്ടം കൊഞ്ചിക്കുഴഞ്ഞു രസിപ്പതാം!

ഇന്ദ്രവജ്രയിലുള്ള എന്റെ പരിഭാഷ/പാരഡി/ട്രോൾ:

പോയിട്ടു വന്നാനവനേറെനാളായ്,
പോരട്ടു പുല്ലീ, പ്പുതുലോകമല്ലേ?
സാമട്ടിലന്ത്യം നിശയെത്തിയപ്പോൾ
മേലൊട്ടു വയ്യാ, ഡയലോഗു മാത്രം!

നായിക കലിപ്പിലാണ്

അമരുകശതകത്തിലെ തൊണ്ണൂറ്റൊമ്പതാം ശ്ലോകത്തിന്റെ പാരഡിയാണ്. ഉമേഷിന്റെ വക മറ്റു ശ്ലോകങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനവും പരിഭാഷയും ഇവിടെ കാണാം.

അമരുകനെപ്പറ്റി കൂടുതൽ ഇവിടെ വായിക്കാം.

മൂലശ്ലോകം (വൃത്തം: വസന്തതിലകം):

നാന്തഃപ്രവേശമരുണദ്വിമുഖീ ന ചാസീ-
ദാചഷ്ട രോഷപരുഷാണി ന ചാക്ഷരാണി
സാ കേവലം സരളപക്ഷ്മഭിരക്ഷിപാതൈഃ
കാന്തം വിലോകിതവതീ ജനനിർവിശേഷം

ഉമേഷിന്റെ പരിഭാഷ (വൃത്തം: വസന്തതിലകം):

വീട്ടിൽ കടപ്പതു വിലക്കിയതില്ല, കോപം
കാട്ടും വചസ്സരുളിയില്ല, മുഖം തിരിച്ചു
മാറ്റീല, കൺകളിടറാതെ നതാംഗി നേരേ
നോട്ടം പതിയ്ക്കു പരനെന്നതു പോൽ കൊടുത്താൾ.

ഇന്ദ്രവജ്രയിലുള്ള എന്റെ പരിഭാഷ/പാരഡി/ട്രോൾ:

വീട്ടിൽക്കടക്കാൻ തടയിട്ടതില്ല-
ന്നാട്ടുന്നപോലേ കെറുവിച്ചുമില്ല.
ചേട്ടന്റെ നേരേയിമവെട്ടിടാതേ
നോട്ടംനടത്തീ മുറപോലെയന്നും!

മന്നിൽപ്പടച്ചോളിവളാണു ശംഭോ!

ഉമേഷിന്റെ അമരുക പരിഭാഷകൾക്ക് വീണ്ടും ട്രോൾ.

അമരുകനെപ്പറ്റി കൂടുതൽ ഇവിടെ വായിക്കാം.

അമരുകശതകത്തിലെ മൂന്നാം ശ്ലോകം.

ഒറിജിനൽ (ശാർദ്ദൂലവിക്രീഡിതം):

ആലോലാമളകാവലീം വിലുളിതാം ബിഭ്രച്ചലത്കുണ്ഡലം
കിഞ്ചിന്മൃഷ്ടവിശേഷകം തനുതരൈഃ സ്വേദാംഭസാം ജാലകൈഃ
തമ്പ്യാ യത് സുരതാന്തതാന്തനയനം വക്ത്രം രതിവ്യത്യയേ
തത്ത്വാം പാതു ചിരായ കിം ഹരിഹര ബ്രഹ്മാദിഭിർദൈവതൈഃ

ഉമേഷിന്റെ വിവർത്തനം (കുസുമമഞ്ജരി):

ചഞ്ചലങ്ങളളകങ്ങൾ ചിന്നി, യിളകുന്ന കുണ്ഡലമണിഞ്ഞുമാ-
ക്കുഞ്ഞുവേർപ്പുകണമാകെ മൂടി വടിവിൽ കുറച്ചു കുറി മാഞ്ഞുമേ,
പഞ്ചബാണരതി തീർന്നു കണ്ണുകൾ തളർന്നു, സൗഭഗമണയ്ക്ക നിൻ
നെഞ്ചിലേറുമവൾ തൻ മുഖം, ഹരവിരിഞ്ച വിഷ്ണുജനമെന്തിനോ?

ബെൽസ് ആൻഡ് വിസിൽസ് ഇല്ലാതെ കാര്യത്തിലേയ്ക്ക് കടന്നാൽ (ഇന്ദ്രവജ്രയുള്ള എന്റെ പരിഭാഷ/പാരഡി/ട്രോൾ):

ചിന്നിപ്പറക്കും മുടിയും, കുലുങ്ങും
കർണ്ണക്കുണുക്കും, കുറിമാഞ്ഞ നെറ്റീം,
കണ്ണും തളർന്നാൾ, സുരത പ്രകാരം:
മന്നിൽ'പ്പടച്ചോ'ളിവളാണു ശംഭോ!

മിഴിക്കസർത്ത്

ഉമേഷിന്റെ അമരുക പരിഭാഷകൾക്ക് ചെറിയ വൃത്തത്തിൽ ഒരു ട്രോൾ എഴുതിയാലോ എന്ന് ഒരാഗ്രഹം. പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചാൽ സമയം കിട്ടുന്നമുറയ്ക്ക് വീണ്ടും തുടരും. ഇന്ററസ്റ്റ് അളക്കാനുള്ള ശ്രമമായതിനാൽ അധികം സമയം ചെലവഴിച്ചിട്ടില്ല.

അമരുകനെപ്പറ്റി കൂടുതൽ ഇവിടെ വായിക്കാം.

അമരുകശതകത്തിലെ അറുപത്തേഴാം ശ്ലോകം.

ഒറിജിനൽ (ശാർദ്ദൂലവിക്രീഡിതം):

പുഷ്പോൽഭേദമവാപ്യ കേളിശയനാദ്ദൂരസ്ഥയാ ചുംബനേ
കാന്തേന സ്ഫുരിതാധരേണ നിഭൃതം ഭ്രൂസംജ്ഞയാ യാചിതേ
ആച്ഛാദ്യ സ്മിതപൂർണ്ണഗണ്ഡഫലകം ചേലാഞ്ചലേനാനനം
മന്ദാന്ദോളിതകുണ്ഡലസ്തബകയാ തമ്പ്യാ വിധൂതം ശിരഃ

ഉമേഷിന്റെ നല്ല വിവർത്തനം (ശാർദ്ദൂലവിക്രീഡിതം):

പൂന്തേൻ വാണി തൊടായ്മയായരികിൽ വന്നീടാത്ത നേരത്തിലാ-
ക്കാന്തൻ ചുണ്ടിലൊരുമ്മ നൽകുവതിനായാക്കണ്ണു കാണിക്കവേ,
താൻ തന്നേ ചിരി തൂകി, യംശുകമെടുത്താസ്യം മറ, "ച്ചില്ലെടാ
കോന്താ" യെന്നു കുലുക്കിനാൾ തലയവൾ, തൻ കമ്മലാടും വിധം.

എന്റെ പരിഭാഷ/പാരഡി/ട്രോൾ (ഇന്ദ്രവജ്ര):

തീണ്ടാരിയായോൾക്കൊരുമുത്തമേകാൻ
ചുണ്ടാലമർത്തിക്കൊതിയോടെനിൽക്കാൻ
കണ്ണാലെഞാനെത്ര കസർത്തു കാട്ടി
പെണ്ണോ ചിരിച്ചേച്ചു പതുക്കെ മുങ്ങീ!

പാഠഭേദം (2026):

തീണ്ടാരിയായോൾക്കൊരുമുത്തമേകാൻ
ചുണ്ടാലമർത്തിക്കൊതിയോടെനിൽക്കാൻ
കണ്ടാലുമീ ഞാൻ മിഴിയാൽ നടത്തും
കൊണ്ടാട്ടമെല്ലാം! മറയാതെ പെണ്ണേ!