ശേഷം ചിന്ത്യം

പറഞ്ഞു ഫലിപ്പിക്കാനറിയാത്തതിനാൽ എഴുതിക്കൂട്ടുന്നത്

Saturday, November 20, 2021

തെറി വളർന്ന വഴികൾ

  1. മറ്റേമ്മ എന്ന് കൊച്ചുമക്കൾ വിളിച്ചിരുന്ന എന്റെ അമ്മയുടെ അമ്മ, അന്നത്തെ രീതിയിൽ നോക്കിയാൽ കുലസ്ത്രീ ആയിരുന്നെങ്കിലും ദേഷ്യം വന്നാൽ അറുവാണി, പുണ്ടച്ചി, മൈര് എന്നിങ്ങനെ നാട്ടിൽ അന്ന് പ്രചാരമുണ്ടായിരുന്ന തെറികൾ, അവർക്ക് ശരിയല്ല എന്ന് തോന്നുന്ന ആളുകളോടോ രീതികളോടോ സംഭവത്തോടോ "ശക്തമായി" പ്രതികരിക്കേണ്ടിവരുമ്പോൾ, സാമാന്യം ഉറക്കെത്തന്നെ പ്രയോഗിക്കുമായിരുന്നു. ഏതോ സിനിമാപോസ്റ്ററിലെ അക്ഷരത്തെറ്റ് കണ്ടിട്ട് അനുകരണം കല എന്നപോലെ, "ഏത് അറുവാണിയാണ് ഇത് എഴുതിയത്" എന്ന് ഞാൻ പ്രതികരിക്കുന്നത് അമ്മ കേൾക്കുകയും "അഞ്ചാം ക്ലാസിൽ ആയതേയുള്ളൂ, നിന്റെ കൂട്ടുകെട്ട് ശരിയല്ല" എന്ന നിരുപദ്രവഭാഷയിൽത്തുടങ്ങിയ മഹായുദ്ധം അവസാനം എന്റെ കരഞ്ഞുകലങ്ങലിലവസാനിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതെല്ലാം കേട്ട് നിനക്ക് ഭാവിയുണ്ടെടാ എന്ന മട്ടിൽ ഇരുന്ന മറ്റേമ്മ പതിയെ അടുത്തു വന്ന്, "നീ വലുതാവുമ്പോൾ അല്ലേ ഇതൊക്കെ പറയാനുള്ളത്, ഇപ്പോഴാണോ?" എന്ന് ചോദിച്ചത് എനിക്ക് വലിയ ആശ്വാസമൊന്നും പകർന്നില്ല. (വേണ്ടാത്തിടത്ത് പ്രതീക്ഷിക്കപ്പെടാത്തവരാൽ സൃഷ്ടിക്കുന്ന ഷോക്ക് വാല്യൂ ആണ് തെറിയുടെ ഗുണവും മേന്മയും.)
  2. പ്രീഡിഗ്രിക്കാലത്ത് ഹോസ്റ്റലിൽ റോബിനും ബിജുരാജും തമ്മിൽ വഴക്ക്. റോബിൻ അന്നത്തെ യുവാക്കളുടെ ഹരമായിരുന്ന (ഇന്ന് ചുരുളി ട്രെയിലറിൽ കേട്ട) തെറിയൊക്കെ ബിജുരാജിനെ വിളിക്കുന്നുണ്ട്. ബിജുരാജാകട്ടെ അളന്നുതൂക്കിയാണ് മറുപടി. തായോളി, നായിന്റെമോൻ തുടങ്ങി മാതൃകേന്ദ്രീകൃതമാണ് മിക്ക പ്രയോഗങ്ങളും. എന്നാലും അവരാതിക്കുണ്ണ, മലമൈരൻ, ഇരമ്പൂറൻ, തുടങ്ങിയ ഇമ്പമാർന്ന തെറികൾക്കിടയിൽ ബിജുരാജിന്റെ കവനകൌതുകം മുങ്ങിപ്പോകുന്നത് പ്രേക്ഷകർക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് "നായിന്റെമോൻ എന്നു പറഞ്ഞാൽ അച്ഛൻ പട്ടി ആണെന്നല്ല, പട്ടിയാണ് അച്ഛൻ എന്നാണ് അർത്ഥം എന്ന് ഈ കൂത്തിച്ചീമോന് ആരെങ്കിലും പറഞ്ഞു കൊടുക്കൂ" എന്ന് ബിജുരാജ് വിളിച്ചുപറയുന്നത്. (ഈ subtle വ്യത്യാസമാണ് തെറിയെ നല്ല തെറിയാക്കുന്നത്.)
  3. MG യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഹോസ്റ്റൽ ഒരു കുന്നിന്റെ മുകളിലാണ്. ആ കുന്നിന്റെ താഴ്വാരത്താണ് അന്നത്തെ റെജിസ്ട്രാർ ചാക്കോ താമസിച്ചിരുന്നത്. ഹോസ്റ്റൽ നിവാസികൾക്ക് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയുടെ, അധികാരത്തിന്റെ, പ്രതിനിധിയാണ് ചാക്കോ. ഹോസ്റ്റലിൽ കുളിക്കാൻ വെള്ളമില്ല, ക്യാന്റീനിലെ മുട്ടക്കറിക്ക് എരിവു കൂടി തുടങ്ങിയ എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടായാൽ നമ്മൾ കൂട്ടത്തോടെ ടെറസ്സിൽ നിന്ന് "എടാ ചാക്കോ, മുട്ടയിൽ മുളകിട്ടത് നീയാണോടാ?" എന്നൊക്കെ വിളിച്ചുകൂവും. അങ്ങനെയിരിക്കെ, അരമണിക്കൂർ കറണ്ട്കട്ട് വരുമ്പോൾ കറണ്ട് വരുന്നതു വരെ നിർത്താതെ കൂവുക എന്ന പുതിയ ഐഡിയ ഇഷ്ടപ്പെട്ട നമ്മൾ അത് പ്രാവർത്തികമാക്കുന്നു. ഏകദേശം അഞ്ചാറു മിനുട്ട് കൂവൽ തുടർന്നപ്പോൾ നാട്ടുകാർ ഒന്നുരണ്ടുപേർ ഗേറ്റിൽ വന്നിട്ട് "നിർത്തടാ പൊലയാടിമക്കളേ, നിന്റെയൊക്കെ അമ്മേടേ" എന്നും മറ്റും തുടങ്ങുന്ന നാല് തെറി. നമ്മൾ നിർത്തി. സമരമുഖങ്ങളിൽ വിരിമാറുകാട്ടിയ ചരിത്രമുള്ള യുവതുർക്കികൾ, പിറ്റേ ദിവസത്തെ കലാപരിപാടിയ്ക്കിടയിലെ നാടൻ മാനുഷിക ഇടപെടലിനെ കാസർഗോഡ് മുതൽ പാറശ്ശാല വരെ പ്രചാരത്തിലുള്ള ദേശീയ തെറികളുടെ അനർഗ്ഗങ്ങള പ്രവാഹത്തിലൂടെ ചെറുത്ത് തോല്പിച്ചു എന്നാണോ, അതല്ല, നാൽപ്പാത്തിമല നിവാസികൾ അരമണിക്കൂർ കൊണ്ട് തങ്ങളുടെ തെറിശേഖരം അപ്ഗ്രേഡ് ചെയ്തു എന്നാണോ ചരിത്രപുസ്തകങ്ങളിൽ എഴുതേണ്ടതെന്ന് ഈ സംഭവം കഴിഞ്ഞ് ഒന്നുരണ്ടു ദിവസം ചർച്ച നടന്നു. (എന്റെ നാട്ടിലെ തെറി നിന്റെ നാട്ടിലെ തെറിയേക്കാൾ മെച്ചപ്പെട്ടതാണ് എന്നു പറയുന്നതിലും ഒരു "അശ്ലീല"മുണ്ട്.)
  4. അവസാനമായി പൈങ്കിളിത്തെറി കേട്ടത്, ഏകദേശം പത്തുകൊല്ലം മുമ്പ് സീയാറ്റിലിലെ ഒരു പാർക്കിംഗ് ലോട്ടിൽ വച്ചാണ്. ഒരാൾ കാറിൽ മദ്യം വിളമ്പുന്നു. കുറേപ്പേർ ചുറ്റും നിന്ന് സേവിക്കുന്നു. "അളിയാ വന്ന് വാങ്ങിക്കുടിക്ക്" എന്ന് സ്നേഹത്തോടെ ഒരാൾ. ഒന്ന് ശങ്കിച്ചുനിന്നപ്പോൾ (അത്ര പരിചയക്കാരനല്ലാത്ത) ദാതാവിന്റെ നിർബന്ധം ഒഴുകിവന്നു: "വന്ന് ഊമ്പിയേച്ചു പോടാ മൈരേ!" ആ പ്രലോഭനം എങ്ങനെ നിരസിക്കും? "നീ ഇവിടെ പുതിയതാണല്ലോ" എന്ന അമ്മാവൻ സിൻഡ്രോമിന്റെ ബലത്താലും, ഒഴിച്ചുതന്ന ഡ്രിങ്ക്, ചീപ്പ് മദ്യം കോളയിൽ കലക്കി വായിൽ വയ്ക്കാൻ കൊള്ളാത്തതു പോലെയാക്കിയിരുന്നതിന്നാലും തുപ്പിക്കളഞ്ഞിട്ട്, "ഇതാണോ നിന്റെ ഒലത്തൽ?" എന്നുചോദിച്ച് സ്ഥലംവിട്ടത് ഓർമ്മയുണ്ട്. (മിനിമം ഗ്യാരണ്ടി ഇല്ലാത്തവരോടൊന്നും തെറിവിളിക്ക് കൂടരുത്. മദ്യപിക്കാനും.)
  5. നോൺ-സ്റ്റോപ്പ് തെറിയുപയോഗം മെയിൻസ്ട്രീം അല്ല. മുപ്പത് കൊല്ലം മുമ്പ് ക്യാമ്പസിലും ഹോസ്റ്റലിലും ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചു നടക്കുന്നവരെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ആ പ്രായത്തിലുള്ളവരിൽ ഇങ്ങനെ ശീലമുള്ളവർ ഇപ്പോഴും കാണാം. ഇപ്പോൾ ഒരു സിനിമയിൽ വന്നെങ്കിൽ ഇനി എല്ലാ സിനിമയിലും വരും. വരട്ടെ. ഈ വിമർശിക്കുന്നവരിൽ പത്ത് പേരെങ്കിലും ഇതിൽ പ്രതിഷേധിച്ച് ഇനി ഒരു സിനിമയും കാണുന്നില്ല എന്നുവയ്ക്കട്ടെ. അതല്ലേ ഹീറോയിസം? (അങ്ങനങ്ങാണ്ടല്ലേ ആ ഡയലോഗ്?)

Labels: ,

Thursday, November 11, 2021

ദിവ്യ

നമ്മുടെ ഇരുപതാം വിവാഹവർഷികത്തിന് ദിവ്യ എന്ന ഒരു പുതിയ സംസ്കൃതവൃത്തം അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

'സ'ഗണം കഴിഞ്ഞ് മൂന്ന് 'യ'ഗണം വരുന്ന സമവൃത്തമാണ് ദിവ്യ (സമവായം എന്നൊന്നും വരികൾക്കിടയിൽ വായിക്കരുത്).

വൃത്തങ്ങളുടെ ലക്ഷണം സാധാരണ ആ വൃത്തത്തിൽത്തന്നെയാണ് പറയാറുള്ളത്. അതിനാൽ, ദിവ്യ എന്ന വൃത്തത്തിന്റെ ലക്ഷണം "സയയം യ ചേർന്നാലതാകുന്നു ദിവ്യ" എന്നു നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു. (ഈ വരി ദിവ്യ വൃത്തത്തിലാണ്.)

ദിവ്യ വൃത്തത്തിൽ എഴുതിയ ഒരു ശ്ലോകം:
അരികത്തിരുന്നിട്ടു തല്ലിത്തളർന്നും
കരമൊത്തു നൃത്തം ചവുട്ടിത്തിമിർത്തും
പരുവത്തിലൊക്കെസ്സുഖിച്ചും തപിച്ചും
ഇരുപത്തു കൊല്ലം കഴിഞ്ഞെത്ര വേഗം!

ദിവ്യ വൃത്തം നല്ല താളാത്മകമാണ്. സംസ്കൃതത്തിലെ മറ്റുചില വൃത്തങ്ങളുമായി ദിവ്യയ്ക്ക് അടുപ്പവും സാദൃശ്യവുമുണ്ട്.

ഉദാഹരണമായി,
  • ഭുജംഗപ്രയാതത്തിന്റെ (യകാരങ്ങൾ നാലോ ഭുജംഗപ്രയാതം) നാലു യഗണങ്ങളിൽ ആദ്യ യഗണം സഗണം ആയാൽ ദിവ്യ ആയി. അതായത്, ഭുജംഗപ്രയാതത്തിന്റെ രണ്ടാമക്ഷരം ഗുരുവിൽ നിന്നും ലഘു ആകുന്നു.
  • കോകരതത്തിന്റെ (സയസം യവും കോകരതാഖ്യവൃത്തം) രണ്ടാം സഗണം യഗണം ആയാൽ ദിവ്യ. അതായത്, കോകരതത്തിന്റെ എട്ടാം അക്ഷരം ലഘുവിൽ നിന്നും ഗുരു ആകുന്നു.
  • ഇന്ദ്രവജ്രയിൽ (കേളിന്ദ്രവജ്രയ്ക്കു തതം ജഗംഗം) ഏഴാമക്ഷരം ഗുരുവായാൽ കല്യാണി എന്ന വൃത്തമാവും (കല്യാണി തഗണം മൂന്നു ഗുരുരണ്ടോടു ചേരുകിൽ). കല്യാണിയുടെ ആദ്യഗുരുവിനു പകരം രണ്ടു ലഘു ആകുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന വൃത്തമാണ് ദിവ്യ.
വൃത്തം: ദിവ്യ (സയയം യ ചേർന്നാലതാകുന്നു ദിവ്യ)

Labels: , , , , ,

Wednesday, September 29, 2021

ഒരു കുമ്പസാരം

ഒരാൾ വളരെക്കാലം ശ്ലോകവിദ്വേഷിയായി അറിയപ്പെടുന്നു. പെട്ടെന്ന് ഒരു ദിവസം മനംമാറ്റം വന്നിട്ടെന്നവണ്ണം "എനിക്ക് മലയാള ഭാഷയെപ്പറ്റി ഒരു സമസ്യ വേണം" എന്ന് ഉമേഷിനോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. അങ്ങനെ ഉമേഷ് കൊടുത്ത സമസ്യയാണ് "ഇക്കൈരളിക്കു നവയൌവനമേകിടട്ടേ" എന്നത്.

അതിനുള്ള എന്റെ പൂരണം. ശ്ലോകവിദ്വേഷി കുമ്പസാരിക്കുന്നതായിട്ടാണ്.

ഇക്കണ്ടനാൾ പരിചയക്കുറവാൽ ശഠിച്ചൂ,
തർക്കിച്ചു: "പദ്യമൊരു പാഴുപണിക്കു തുല്യം!"
വെക്കം പൊറുക്കുക, സമസ്യയൊരുക്കി ഞാനു-
മിക്കൈരളിക്കു നവയൌവനമേകിടട്ടേ!

വൃത്തം: വസന്തതിലകം.

Labels: , ,

Tuesday, July 20, 2021

കണ്ണുണ്ടു രണ്ടെണ്ണമതെന്തിനാണോ

കണ്ണുണ്ടു രണ്ടെണ്ണമതെന്തിനാണോ! എന്ന സമസ്യയുടെ പൂരണം.
ചേലാണ്ട കാമാക്ഷികളെത്രയെണ്ണം
ഭൂമണ്ഡലത്തിൽത്തിരിയുന്നു നിത്യം!
കാണേണ്ടൊരക്കാഴ്ച പിഴച്ചുവെന്നാൽ
കണ്ണുണ്ടു രണ്ടെണ്ണമതെന്തിനാണോ!

വൃത്തം: ഇന്ദ്രവജ്ര

Labels: , ,

Sunday, June 20, 2021

ശ്ലോകങ്ങളുടെ കാലിക പ്രസക്തി

ശ്ലോകങ്ങളുടെ കാലിക പ്രസക്തി എന്ന വിഷയം Clubhouse-ൽ ചർച്ച ചെയ്തു. അതിനുശേഷം എഴുതിയ ശ്ലോകം.
വിലക്കു മാറ്റി നീങ്ങണം, കുമാറിനിഷ്ടമാകണം,
നിലയ്ക്കണം പദംമുറിക്കുവാൻ വരുന്നൊരാഗ്രഹം!
നടക്കുമോ പടയ്ക്കുവാനെനിക്കു പദ്യമീവിധം?
തിടുക്കമില്ല ദൈവമേ, കൃപാകടാക്ഷമേകണം!

പദം എങ്ങും മുറിച്ചിട്ടില്ല. ഇനി കുമാറിന് (Kumar Neelakandan) ഇഷ്ടമായാൽ മതി. അദ്ദേഹമാണ് ശ്ലോകക്കാർ പഴയ ചട്ടക്കൂടിൽനിന്നും പുറത്തുവരണമെന്നും വൃത്തം ഒപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി വാക്കുകളെ മുറിച്ച് ഭാഷയെക്കൊല്ലുന്ന പ്രവണത അവസാനിപ്പിക്കണമെന്നും ചർച്ചയിൽ വാദിച്ചത്.

ഇതിന്റെ കുറച്ചുകൂടി ജെനറിക് ആയ വേർഷൻ:
തലയ്ക്കു മത്തു കേറണം പരക്കെയാസ്വദിക്കണം
ചിലർക്കു മാത്രമെങ്കിലും പ്രചോദനം പകർത്തണം
നടക്കുമോ പടയ്ക്കുവാനെനിക്കു പദ്യമീവിധം?
തിടുക്കമില്ല ദൈവമേ, കൃപാകടാക്ഷമേകണം!

വൃത്തം: പഞ്ചചാമരം

Labels: ,

Wednesday, June 09, 2021

അമ്പത്തൊന്നക്ഷരം

ഒരു അക്ഷരശ്ലോക സദസ്സ്. ആദ്യവട്ടം എല്ലാവരും ആലപിക്കുന്നത് അമ്പത്തൊന്നക്ഷരം എന്നു തുടങ്ങുന്ന ശ്ലോകങ്ങൾ. തൊട്ടടുത്തയാളും അമ്പത്തൊന്നക്ഷരം എന്നു തുടങ്ങുന്ന ശ്ലോകം ചൊല്ലേണ്ടതുകൊണ്ട് മൂന്നാം വരി അ-യിൽ തുടങ്ങണം. എല്ലാം സ്രഗ്ദ്ധരയിൽ.

കുറേ നോക്കിയിട്ടും എല്ലാ മാനദണ്ഡവും പാലിക്കാനായില്ല. അമ്പത്തൊന്നക്ഷരം എന്നു തുടങ്ങുന്ന, സ്രഗ്ദ്ധരയിൽ എഴുതിയ, മൂന്നാം വരി അ-യിൽ തുടങ്ങാത്ത ഒരു ശ്ലോകം:
അമ്പത്തൊന്നക്ഷരത്താൽ വരമൊഴിപഠനം നാന്ദിയാകുന്ന നേര-
ത്തിമ്പത്താൽക്കൂട്ടമോടേ ഗുരുവിനറിവിനായ് ശിഷ്യരോതുന്നിതല്ലോ:
സമ്പത്തിന്നല്ല മോഹം, പ്രിയതരവിഷയം കൌതുകത്താൽ പഠിക്കാൻ,
കമ്പത്തോടാസ്വദിക്കാൻ, കരുണയരുളണം, വിദ്യയർത്ഥിച്ചു നില്പൂ!

വൃത്തം: സ്രഗ്ദ്ധര (ഏഴേഴായ് മൂന്നു ഖണ്ഡം മരഭനയയയം സ്രഗ്ദ്ധരാവൃത്തമാകും)

Labels: ,

Thursday, May 27, 2021

സന്ധ്യേ, മനോഹാരിണീ!

ഉമേഷ് വക "സന്ധ്യേ, മനോഹാരിണീ!" എന്ന സമസ്യയുടെ ശാർദ്ദൂലവിക്രീഡിതത്തിലുള്ള പൂരണം.
അന്തിക്കള്ളു കുടിച്ചു പാമ്പു പുളയും പോലായ് ഗൃഹം പൂകിയാ
സന്ധ്യാകാന്തനെയേറിടും കലിയൊടായ് നോക്കീട്ടു നിൽപ്പുണ്ടവൾ!
ചന്തയ്ക്കെന്നു പറഞ്ഞു പോയ മടയൻ, നിർലജ്ജനായി സ്വയം
ചന്തിക്കൊന്നു ചൊറിഞ്ഞു ചൊന്നു: "കരളേ, സന്ധ്യേ, മനോഹാരിണീ!"

വൃത്തം: ശാർദ്ദൂലവിക്രീഡിതം

Labels: , ,